ភ្លេងការប្រពៃណីខ្មែរធ្វើឲ្យពិធីរៀបការកាន់តែមានន័យ
ក្នុងចំណោមធាតុផ្សំសំខាន់់ៗនៃពិធីរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍បែបប្រពៃណី ខ្មែរ គេមើលឃើញថា បទចម្រៀងភ្លេងការប្រពៃណីខ្មែរ គឺជាដួងព្រលឹងមួយនៅក្នុងពិធីដែលប្រជាជនខ្មែរ មិនអាចមើលរំលងបាន ប៉ុន្តែមិនថាតែជនបរទេសនោះទេ សូម្បីតែប្រជាជនខ្មែរ ឬអាចារ្យមួយចំនួននៅកម្ពុជា ក៏នៅមានមន្ទិលសង្ស័យនិងមិនចង់ឲ្យបទចម្រៀងដែលមានអត្ថន័យកំសត់ចម្លែក ត្រូវបានយកមកចាក់នៅថ្ងៃសិរីមង្គលបែបនេះដែរ។
បើនិយាយអំពីប្រវត្តិសាច់ភ្លេង និងអត្ថន័យនៃបទភ្លេងការប្រពៃណីខ្មែរនេះ លោក អាចារ្យ ញាណ ភឿន វ័យ ៦៤ ឆ្នាំ ជាសមាជិកគណៈកម្មការស្រាវជ្រាវវិជ្ជាហោរាសាស្ត្រ និង ទំនៀមទម្លាប់ប្រពៃណីនៃគណៈកម្មាធិការជាតិរៀបចំបុណ្យជាតិ និង អន្តរជាតិ និងជាអាចារ្យវត្តស្រះចក បានរៀបរាប់ឲ្យដឹងថា ដោយសារវប្បធម៌ខ្មែរមានជាប់ទាក់ទងនឹងវប្បធម៌ឥណ្ឌាតាំងពីបុរាណ កាលមក ដូច្នេះការរៀបចំពិធីបែបជំនឿសាសនាផ្សេងៗរបស់ខ្មែរដែលកើតមានឡើង តាំងពីយូរយារណាស់មកហើយ ក៏មានលាយឡំគ្នារវាងព្រហ្មញ្ញសាសនា និងព្រះពុទ្ធសាសនាផងដែរ ដូចជាពិធីបង្កក់កូន និងពិធីរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ជាដើម។
លោកអាចារ្យ ញាណ ភឿន បានពន្យល់អំពីអត្ថន័យនៃចម្រៀងភ្លេងការប្រពៃណីខ្មែរថា «បទមួយចំនួនមាន ន័យកំសត់ស្រណោះស្រណោក ដូចជាបទនៅក្នុងពិធីកាត់ខាន់ស្លា ដែលមានលក្ខណៈបំពេរ នឹកដល់ទម្ងន់នៃគុណូបការៈរបស់មាតាបិតាដែលបានបីបមថ្នាក់ថ្នមថែរក្សាកូន តាំងពីក្នុងផ្ទៃចំនួន ៩ ខែ ១០ ថ្ងៃ រហូតដល់ថ្ងៃរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ ដើម្បីឲ្យកូនៗបានដឹង និងមិនភ្លេចគុណមាតាបិតា ហើយចេះបម្រើមាតាបិតាវិញ ពេលគាត់ចាស់ទៅ»។
លោកបានបន្តថា៖ «រីឯការកំសត់ស្រក់ទឹកភ្នែក ក៏មិនមែនកំសត់នៅក្នុងការធ្វើឲ្យលំបាកនោះទេ គឺកំសត់នៅពេលដែលនឹកឃើញថាខ្លួនឯងចាប់បដិសន្ធិមក ជួបឧបសគ្គ ការលំបាកយ៉ាងណាខ្លះ ឲ្យខ្លួនកុំបំភ្លេចគុណព្រោះតាមព្រះពុទ្ធសាសនា អ្នកដែលដឹងគុណមាតាបិតាបានកុសលណាស់»។
តាមរយៈឯកសាររបស់ពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត្យ និងឯកសារផ្សេងៗទៀតដែលលោក ញាណ ភឿន បានស្រាវជ្រាវឃើញថា បទចម្រៀងជាច្រើនដែលនិពន្ធឡើងជាបទភ្លេងការ គឺមានអត្ថន័យ គ្រប់រសជាតិទាំងអស់ ក្រៅពីការបង្ហាញពីការដឹងគុណ ក៏មានបង្ហាញពីក្តីស្រឡាញ់ជ្រាលជ្រៅ និង លើសលប់ រវាងប្រុសនិងស្រី ព្រមទាំងការទុក្ខសោកផ្សេងៗ ដែលកើតឡើងដោយសារការឃ្លាតចាកឆ្ងាយ ឬឧបសគ្គផ្សេងៗ ជាដើម ដើម្បីកំដរឲ្យពិធីអាពាហ៍ពិពាហ៍ដ៏យូរ (៣ ថ្ងៃ ២ យប់) នាពេលអតីតកាលគឺជាការប្រព្រឹត្តទៅយ៉ាងពេញលក្ខណៈនិងមហោឡារិក។
លោក វ៉ាយ វិបុល មន្ត្រីស្រាវជ្រាវហោរាសាស្ត្រ និងទំនៀមទម្លាប់នៃក្រសួងធម្មការ និងសាសនា បានឲ្យដឹងថា ចម្រៀងភ្លេងការនៅក្នុងប្រពៃណីខ្មែរបើគិតទៅតាមលំដាប់លំដោយ គ្រប់ពិធីតូចៗទាំងអស់នៅក្នុងកម្មវិធីរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍នោះពិតជា រាប់មិនអស់ឡើយ ប៉ុន្តែជាមធ្យមក្នុងពិធីតូចៗនីមួយៗត្រូវបានចែកចេញពីពីរឬ បីបទទៅតាមកម្មវិធី។
លោកបានបន្តថា ៖ «ប៉ុន្តែដោយសារបច្ចុប្បន្នពិធីអាពាហ៍ពិពាហ៍ខ្មែរយើងមានការបង្រួម ពី ២ យប់ ៣ ថ្ងៃ មកត្រឹម ១ ថ្ងៃឬ ១ថ្ងៃ កន្លះ ដូច្នេះការរៀបចំកម្មវិធីត្រូវមានការកាត់បន្ថយច្រើនរួមទាំងការចាក់ភ្លេងការ ប្រពៃណីផង»។ លោក វ៉ាយ វិបុល បានបន្ថែមថា៖ «ខ្ញុំមិនយល់ស្របក្នុងការយកបទចម្រៀងមួយចំនួនដែលមានអត្ថន័យ កំសត់អពមង្គលប្រាសចាកពីអត្ថន័យក្នុងថ្ងៃ អាពាហ៍ពិពាហ៍នោះទេ ហើយកន្លងមកខ្ញុំធ្លាប់រិះគន់ចំពោះរឿងបែបនេះ»។
ប៉ុន្តែលោកវិបុលបានឲ្យដឹងថា វាមិនមែនជាកំហុសរបស់អាចារ្យនោះទេតែវាជាកំហុសរបស់អ្នកនិពន្ធ បទចម្រៀង និងការជ្រើសរើសបទយកមកចាក់តែប៉ុណ្ណោះដោយសារតែបទចម្រៀងភ្លេង ការភាគច្រើនមិនត្រូវបានសម្រាំងជ្រើសរើសនោះទេ គឺជាចម្រៀងដែលចងក្រងនៅក្នុងកាសែតម៉ាញ៉េចាស់ៗ។
ខុសគ្នាពីលោកវិបុលបន្តិច លោក អាចារ្យ ញាណ ភឿន បានបដិសេធថា៖ «វាមិនមែនជាការខុសឡើយក្នុងការថែរក្សាបេតិកភណ្ឌវប្បធម៌ខ្មែរ ដែលអ្នកប្រាជ្ញបុរាណខំរក្សាទុកជាឯកសារជាយូរមកហើយនោះទេ នេះដោយសារតែយើងមិនបានយល់ពីអត្ថន័យ និងគោលបំណងរបស់អ្នកនិពន្ធជំនាន់មុន តែប៉ុណ្ណោះ ទើបមានអ្នកនិពន្ធ ឬអ្នកចម្រៀងថ្មីខ្លះខំកែប្រែទម្រង់និងអត្ថន័យធ្វើឲ្យបាត់បង់លក្ខណៈដើមតែម្តង»។
តាមរយៈ លោក វ៉ាយ វិបុល របៀបវារៈប្រជាជនខ្មែរភាគច្រើនបានកាត់ចោលនៅក្នុងពិធីរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ ប្រពៃណីរបស់ខ្មែរនោះ មានដូចជា គឺ កាត់ផ្កាស្លា ឡើងអ្នកតា បុកល័ក្ត ជុំពាលីនិងកាត់ខាន់ស្លាជាដើម។ ចំណែកភ្លេងការបច្ចុប្បន្នមានប្រើឧបករណ៍ បុរាណខ្មែរដូចជា តាខេ ឃឹម ទ្រ និងស្គរ តែចំពោះឧបករណ៍ភ្លេងដែលគេយកមកប្រើនៅក្នុងអតីតកាលមានដូចជា ចាប៉ី ប៉ីពក ទ្រឆេ ទ្រអ៊ូ ស្គរ២៕
ប្រភព៖ ភ្នំពេញ ប៉ុស្តឹ៏
No comments